سلام و دروددیروز صبح ساعت هفت و نیم رفتم در بلوار سلمان فارسی پردیسان، سنگکی تا نان بگیرم. نانوائی نسبتا شلوغ بود و معمولا وقت ایستادن زیاد در صف را ندارم. مدت ده دقیقه ایستادم نوبت یکی از آقایان رسید وقتی نان را جلوی ایشان گذاشت. مشتری گفت: در پخت نان دقت کنید، الان قسمتی از نان خمیر است و قسمتی هم خشک شده، خدا را خوش نمیاد. کارگر نانوائی با وقاحت تمام شروع به داد و بیداد کرد و با صدای بلند می گفت: می خواهم خدا را خوش نیاید و چندین بار این جمله را تکرار کرد. من عطایش را به لقایش بخشیدم و از خیر نان سنگک گذشتم و بیرون آمدم و از نانوائی دیگری نان گرفتم و به منزل برگشتم و باید سر وقت در مرکز ملی پاسخگوئی حاضر می شدم.همان شب دوست عزیزم اقای حبیبی از صفحه اقای ناصر نقویان که در بیمارستانی در اروپا بستری است مطلبی در واتساپ برای من فرستاده بود. مطلب آقای نقویان این بود که اینجا در بیمارستان هم پزشک و هم پرستار به مریض احترام می گذارند و خود پزشک مسئول توضیح وضعیت بیمار است. و ناراحت از اینکه ما میراث دار تمدن فارس هستیم و مسلمان هم هستیم چرا مثل این غربیها احترام سایر انسانها را نداریم.من الان که دارم این مطلب را یادداشت می کنم چهره طلبکار و بی ادب کارگر نانوائی ار مردمی که در سنگکی صف ایستاده بودند در خاطرم هست. و این سئوال که چرا فرهنگ ما طوری است وقتی جایی ارباب رجوع دارد با مراجعین این قدر بی ادبانه رفتار می شود؟ اگر این افراد نیایند و سنگک خریداری نکنند این شخص از چه طریقی می خواهد ارزتزاق کند و غرغر کند؟ یا اگر مراجعین ادارات یا بانکها نباشند فلسفه وجودی آن کارمند مغرور و از خودراضی چیست؟ بگذریم که خیلی از انسانها بسیار مودب و خوش اخلاق هستند.َ + نوشته شده در  دوشن

بسمه تعالی واژه جنگ برای همه ما آشناست. همه می دانیم جنگ یعنی درگیری نظامی. ولی جنگ ترکیبی اصطلاحی دیگر است.در روایتی حضرت امیرمومنان علی علیه السلام در هنگام اعزام مالک اشتر به مصر می فرماید: محمد آشنای به حروب نبود یعنی جنگهای ترکیبی را نمی شناخت.در آن زمان معاویه جنگ ترکیبی بر علیه امیرمومنان علیه السلام راه انداخته بود.علاوه بر جنگ نظامی؛ غارتهای معاویه در شهرها در کتاب مفصلی به نام الغارات نوشته ابراهیم ثقفی کوفی آمده است، علاوه بر آنها در داخل فرزندان را در شام با بغض علی علیه السلام تربیت می کرد، به علاوه جاسوسان معاویه در شهر کوفه مشغول فتنه گری بودند مثل اشعث بن قیس کندی. همچنین در شهر بصره با فتنه گری دو گروه را به جان هم انداخته بود و با حیله گری برخی سران تاثیرگذار بصره را وادار به سکوت و دوری از سیاست نموده بود که شرح آن در کتاب وقعه الصفین نصر بن مزاحم منقری آمده است.در کلیت جهان اسلام جنگ شناختی راه انداخته بود و خودش را در حد امیرمومنان علیه السلام بالا آورده بود لذا امیرمومنان می فرمود: انزلنی الدهر ثم انزلنی الدهر حتی یقولوا معاویه و علی. چقدر روزگار من را پائین و پائینتر آورده که می گویند علی و معاویه.شبیه آن در زمان ما دارد اتفاق می افتد.تحریم بدتر از جنگ برای وادار کردن به تسلیم از سوی دشمن اتفاق افتاده و با قدرت ادامه می یابد.غربزده های بی شرف در حال ترساندن مردم و تزریق خودباختگی خود به مردم و جامعه هستند. تبلیغات رسانه های غربی در حال تزریق یاس و ناامیدی هستند. با هر پیشرفتی در کشور با سخره گرفتن برخورد می کنند و از شکستهای کوچک کوهی عظیم از مشکلات در ذهن مردم می سازند.دائم در حال گفتن این مطلب هستند: من می دونستم که ما شکست می خوریم.برخ